W 2004 roku, po zakończeniu trwającego piętnaście lat związku z Mozesem, Nixon zaczęła spotykać się z Christine Marinori, którą spotkała pracując przy kampanii zmierzającej do spadku liczby dzieci w klasach w Nowym Jorku. Marinori była dla niej wspaniałym wsparciem, kiedy u aktorki zdiagnozowano raka piersi. Daleka od ukrywania swego związku, Nixon otwarcie i swobodnie mówiła o nim w telewizji i gazetach, jakby nie było to niczym dziwnym. - Przez pełne moje życie byłam z mężczyznami i nigdy poprzednio nie spotkałam kobiety, w której mogłam się zakochać – powiedziała “Daily Mirror”. - Niemniej jednak kiedy tak się stało, nie wydawało mi się to dziwne. Nie zmieniło to tego, kim jestem. Jestem zwyczajnie kobietą, która zakochała się w innej kobiecie - dodaje.
Feministka i pisarka Susan Bordo, wykładająca język brytyjski na Uniwersytecie Kentucky, również zgadza się, że w obecnych zobowiązaniach więcej kobiet odchodzi od schematów orientacji seksualnej i życia w typowych związkach męsko-damskich. - Kiedy tabu zostaje zniesione albo zanika, wszyscy ludzie czują się wolniejsi i bardziej swobodni, żeby robić to, czego przedtem się obawiali – zauważa. - Nie dziwi więc, że obserwujemy jak kobiety, z różnych powodów, przechodzą poprzez drzwi, które w tej chwili otwiera przed nimi kultura i społeczeństwo jako lezbijki . Z pewnością nie powinniśmy sobie wyobrażać, że żyjemy w świecie, którym wszelkie wybory seksualne są możliwe. Wystarczy spojrzeć na ekipę aktorską serialu “lezbijki“, aby przekonać się, że jedynie pewien rodzaj lesbijek – zgrabne i eleganckie, lub też odrobinę bardziej męskie, ale tylko w pewien właściwy dwupłciowy sposób – jest akceptowany przez główny nurt kultury. Ten szlak dla wielu kobiet przetarła teraz Cynthia Nixon i jej otwarcie opowiedziana historia. W 1998 roku, kiedy na ekranach zadebiutował serial „Seks w wielkim mieście lezbijki”, aktorka była w długotrwałym związku z Dannym Mozesem, profesorem języka angielskiego, z którym miała dwoje dzieci.